نمی خوام از اسمون چیزی برات بیارم                           

  عکستو رو قله ی هیمالیا بگذارم              

                           نمی خوام از پشت ابر ماه رو واست بچینم      

                                   فقط تو خواب و رویا تو باشی در کنارم       

                                         می خوام برات بمیرم شاید که باور کنی

                                    شاید با برق چشمات مرگمو اسان تر کنی  

                      من نمی خوام تو رویام سوار ابر ها بشم 

تو ارزو ی کالم باز با تو تنها بشم  

من نمی خوام باشعر حرفمو گفته باشم

                    توی خیال واسه تو شب یلدا باشم            

                             من نمیخوام فکرکنی که عاشقیم یک حرفه

                                یه کم اگر نباشی اب میشه مثل برفه

                                           دلم میخواد بدونی دلم مث یک دریاس

                                   به وسعت نگاهت عمیق وخیس و ژرفه

                               من نمی خوام بگم که چشات خود ستارس

        چشات اگر نباشه ستاره بی اشارس

من نمی خوام بگم که صد بار واسه تو مردم

قد تموم دنیا عاشق و دل سپردم     

                  می خوام خودت حس کنی بدون طعم حرفت

                       چه قدر تو قحطی نور لحظه هارو شمردم

                               من نمی خوام عاشقیم مثل بقیه باشه

                فقط بگم فدات شوم فقط بگم عزیزم

           من نمی خوام با چشمام بهت بگم دیوونم

من دوس دارم بگی که:نگو خودم می دونم

من نمی خوام داشتنت واسه من اسون بشه          

نعمت با تو بودن اینجا فراوون بشه             

  من نمی خوام گل برام بیاری پرپرکنی

           این شعراخریمو یک وقت از بر کنی

           بقیه روزای طلایی عمرتو

              یه وقت خدانکرده با سرزنش سرکنی

   می خوام برات بمیرم شاید که باور کنی

شاید با برق چشمات مرگمو اسونتر کنی